Oud maar nog niet vervangen

Het lijkt wel of we steeds proberen uit de lengte te halen wat er in de breedte gewoon niet altijd in zit. Zo proberen we applicaties die nimmer ontworpen waren voor virtualisatie en gedeeld resource gebruik toch in het keurslijf van standaardisatie te drukken met bijvoorbeeld Remote Desktop Services. 

En hiermee maken we eerdere correctieve ‘ctrl-alt-del’ gewoonte een preventieve door elke nacht servers te herstarten. Nu is regelmatig herstarten van een server natuurlijk niet slecht, 20 jaar geleden moest ik dit ook al wekelijks doen voor de mainframe om zodoende de aangebrachte wijzigingen actief te maken. En nu veranderen dingen natuurlijk sneller dan ze vastgelegd worden maar mijn tablet herstart ik desondanks met een veel lagere frequentie, meestal als ik vergeten ben deze op te laden. Het is dus best een rare ‘Best Practice’ om servers te herstarten omdat er onopgeloste problemen met applicaties zijn.

De duivel zit in de details

Het is de spreekwoordelijke open deur intrappen door te stellen dat huidige IT architecturen steeds  complexer worden. Door organische groei, waarbij oplossingen gestapeld worden is het moeilijker om inzicht te verkrijgen, de werking transparant te maken. En die tekortkoming zorgt er steeds vaker voor dat er foute beslissingen worden genomen waardoor er verstoringen optreden.

Binnen beheer wordt dat de menselijke fout (layer 8 error) genoemd, in ontwikkeling een bug en in de business gewoon voortschrijdend inzicht. Maar welke naam je er ook aan geeft is niet belangrijk, wel dat ze opmerkelijk vaak terug te leiden zijn op:

1. Kennis gebrek; (deel)oplossingen richten zich op specifiek probleem en negeren relaties.
2. Kennis ontoegankelijk; informatie ligt besloten in systemen en wordt niet gedeeld.
3. Kennis wordt genegeerd; door overvloed zien we door bomen het bos niet meer.
4. Kennis is geblokkeerd; met de scheiding van functies zijn er ‘koninkrijkjes’ onstaan.

De stelling: ‘ICT: a decade of growth, still the same challenges remains’ krijgt dus een andere betekenis als we kijken naar de menselijke factor. Want ondanks alle veranderingen in techniek en de verdere digitalisering heeft de mens namelijk nog steeds geen upgrade gehad.

Zorgpremie stelsel van de ICT

Recent had ik een ontbijtsessie over Cloud Lifecycle Management waarbij één onderwerp me over de streep trok om vroeg op te staan, namelijk chargeback. Het terugvorderen van  investeringen via gemeten verbruik en niet zoals gebruikelijk met een doorbelasting van de kosten op basis van het bezit.  ‘Going Dutch’ - waarbij iedereen betaalt voor z'n feestje in de Cloud voorkomt een heleboel verrassingen achteraf.

Nu is het doorbelasten van de kosten niet nieuw maar het wordt vaak als ‘funny money’ gezien, een vestzak-broekzak boekhouding die niet erg serieus genomen wordt. Er is dan ook geen prioriteit om de kosten transparant(er) te maken omdat verliezen toch wel genivelleerd worden. Iets dat nu als een boemerang terugkomt omdat de budgetten onder druk staan. En virtualisatie, waarbij servers niet alleen snel offline en online gaan maar ook van configuratie of plaats veranderen zorgt voor een uitdaging in de boekhouding. Want het wordt steeds vaker als oneerlijk ervaren om een vast bedrag in rekening te brengen voor virtuele servers. Daarom lokken mogelijkheden van Cloud Computing met haar ‘pay per use’ modellen.

Expertpanel: Cloudbeheer in het datacenter

Als expert voor Computable ben ik gevraagd om donderdag 1 november mee te doen aan het expertpanel Cloudbeheer in het datacenter tijdens de Infosecurity in de jaarbeurs te Utrecht. Als regelmatige blogger over dit onderwerp doe ik daar graag aan mee en heb zoals gevraagd een 3-tal stellingen gegeven die ik uit eerdere artikelen gedistilleerd heb:





1. Functionaliteit kan beter naar de Cloud gebracht worden dan de systemen
Oftewel om maximaal te kunnen profiteren van de voordelen van Cloud Computing zoals: flexibiliteit, lagere kosten en snelheid zullen er zo min mogelijk technische afhankelijkheden met onderliggende platformen moeten zijn zoals Ramnath K. Chellappa dit nieuwe computer paradigma 15 jaar geleden dan ook al definieerde.  

2. Cloud Computing verbetert niet de continuïteit van het bedrijfsproces.
De kwaliteit van de IT dienstverlening wordt in grotere mate bepaald door beheer(processen) dan de techniek welk trouwens ook sneller wijzigt.  Juist met het op afstand zetten van gebruikers, techniek en beheer zonder aanpassingen van beheerprocessen neemt de complexiteit en daarmee kans op verstoringen dan ook eerder toe dan af.

3. Winst van Cloud Computing is kleiner dan leveranciers ons willen doenlaten geloven.
Om te kunnen beoordelen of Cloud Computing goedkoper is zullen niet alleen CapEx en OpEx van bestaande en nieuwe omgeving bekend moeten zijn maar ook de migratie kosten. Hierbij zullen ook de kosten van uitbreiding, vervanging en groei meegenomen moeten worden over de termijnen. Cloud Computing is namelijk geen boekhoudkundige truc maar een architectuur wijziging. 

Omdat Computable in samenwerking met de gespreksleider, voor deze sessie Peter van Eijk de definitieve stellingen nog moet 'boetseren' vanuit de inbreng van alle deelnemende experts weet ik niet of en in hoeverre bovengenoemde stellingen aan bod zullen komen.

Heb je echter aanvullingen, tegenwerpingen of een andere opmerkingen laat dan een reactie achter of neem contact met me op.

Loopt EA straks op de rotsen?

De regie over ICT begint steeds meer op schaken te lijken waar kritische bedrijfsapplicaties en data als koning en koningin gezien kunnen worden en de ondersteunende services vaak als pionnen. Een speelbord waar de verschillende stukken elk hun eigen zetten doen en er verschillende oplossingsrichtingen zijn. Richtingen die door toegenomen mobiliteit van zowel de gebruikers, data en systemen ook nog eens alle kanten uit gaat.

Zo willen gebruikers niet meer gebonden zijn aan kantoor en onder de noemer van ‘het nieuwe werken’ mobiel zijn. En  introductie van steeds weer nieuwe services zoals sociale media brengt andere stukken op het bord waardoor focus verlegd wordt. Maar ook de stukken die door bijvoorbeeld Cloud Computing van het bord genomen worden blijven uiteindelijk toch een rol spelen in de dienstverlening. Complexiteit en afhankelijkheden in infrastructuren nemen hierdoor veel sneller toe waardoor deze steeds meer op de legende gaat lijken waarin uitvinder van het schaakspel als beloning een rijstkorrel op het eerste veld en een verdubbeling op elk volgende vraagt.

Maar ook de velden zelf worden uitgebreid en nieuwe loot aan de IT boom is de discipline Enterprise Architectuur die tot doel heeft om efficientie op alle lagen van de organisatie te bewerkstelligen. Beoogde meerwaarde hiervan is het samenbrengen van alle veranderingen, welke niet alleen intern maar ook extern plaats vinden, in een eenduidige richting. Daarvoor worden de gezichtpunten vanuit de bedrijfsdoelstellingen en de informatietechnologie samen gebracht in modellen en architectuur principes. Helaas ziet Enterprise Architectuur de infrastructuur en service nog teveel als zorg voor het implementatie niveau en laat het in haar modellen vaak buiten beschouwing. Enterprise Architecten die zich achter hun deuren verschansen, praten over artifacten en enkel met versimpelde modellen komen zijn artiesten die me vermaken met mooie tekeningen maar weinig waarde hebben in de aansturing van de ICT.

Daarom is de artistieke ‘mindmap’ van ZapThink welke op een ludieke manier de toekomstige knelpunten met architectuur principes plot zo interessant. Want hoeveel plaatjes hebben we nog nodig om te begrijpen dat een model uiteindelijk een versimpeling van de werkelijkheid is?

De winst van Cloud Computing

Cloud computing biedt in theorie onbegrensde groeimogelijkheden maar wordt tot op heden vooral beperkt door bandbreedte. De kosten en beperkingen van het netwerk worden vaak onderschat of simpelweg vergeten. En dit geldt niet alleen voor de bovenkant, de toegang van cliënt naar de cloud applicaties, maar ook naar de achterliggende opslag.


Iets om bijvoorbeeld rekening mee te houden is dat veel aanbieders van cloud computing wel aantallen gigabytes bieden maar geen garanties in IOPS, het aantal lees- en schrijfacties naar de opslag. En dat kan, zeker als opslag gedeeld wordt uiteindelijk voor vervelende verrassingen in de prestatie van applicaties zorgen. En de schaalbaarheid proberen te vergroten door de werklast te verdelen over verschillende computers verschuift probleem alleen maar naar de onderkant, vaak de database die de bron van informatie is voor vele processen en services.

Cloud beheersbaar, maar niet beheerbaar

Eén letter meer of minder kan een heel verschil maken en daarmee een compleet andere betekenis geven aan een begrip. Zo betekent beheerbaarheid volgens het computerwoordenboek de mate van een systeem om deze in operationele staat te brengen en te houden. Beheersbaarheid betekent daarentegen het in toom houden van een systeem, de mogelijkheid om het geheel te kunnen overzien.

Deze vraag is geen taalpurisme maar lijkt me gerechtvaardigd omdat onder het mom van: ‘Liberté, égalité, fraternité er namelijk een revolutie heeft plaats gevonden, een omwenteling in zowel het aanzien als het gebruik en beheer van de ict die impact heeft op de beheerbaarheid. Zo heeft de hype van ‘Consumerization of IT’ die nu bekendheid krijgt eigenlijk al eerder plaats gevonden toen we de personal computer kregen. Vanaf dat moment zijn we gebruikers in de it ook opeens afnemers gaan noemen en is verandering nog de enige constante in de ict.

De gebruikers leerden toen niet alleen de it-middelen naar eigen inzicht te gebruiken maar konden ook zelf applicaties kiezen en maken. Kleurrijk en gebruiksvriendelijk werd hierbij toen ook al belangrijker geacht dan kwaliteitsattributen als betrouwbaarheid en onderhoudbaarheid. Twee attributen die in belangrijke mate de beheerbaarheid van een systeem bepalen. En dus proberen we al sinds de introductie van het client-server model met technische maatregelen zoals verdubbelen, uitschalen en isoleren van servers dit hiaat op te lossen.