Het is de
spreekwoordelijke open deur intrappen door te stellen dat huidige IT
architecturen steeds complexer worden. Door
organische groei, waarbij oplossingen gestapeld worden is het moeilijker om inzicht
te verkrijgen, de werking transparant te maken. En die tekortkoming zorgt er
steeds vaker voor dat er foute beslissingen worden genomen waardoor er verstoringen
optreden.
Binnen beheer
wordt dat de menselijke fout (layer 8 error) genoemd, in ontwikkeling een bug
en in de business gewoon voortschrijdend inzicht. Maar welke naam je er ook aan
geeft is niet belangrijk, wel dat ze opmerkelijk vaak terug te leiden zijn op:
- Kennis gebrek; (deel)oplossingen richten zich op specifiek probleem en negeren relaties.
- Kennis ontoegankelijk; informatie ligt besloten in systemen en wordt niet gedeeld.
- Kennis wordt genegeerd; door overvloed zien we door bomen het bos niet meer.
- Kennis is geblokkeerd; met de scheiding van functies zijn er ‘koninkrijkjes’ onstaan.
De stelling:
‘ICT: a decade of growth, still the same challenges remains’ krijgt dus een
andere betekenis als we kijken naar de menselijke factor. Want ondanks alle veranderingen
in techniek en de verdere digitalisering heeft de mens namelijk nog steeds geen
upgrade gehad.
Advocaat van de duivel
Wel hebben we in
al die jaren meer functies in de ICT bedacht die ieder hun eigen vakjargon
ontwikkeld hebben met een nog grotere Babylonische spraakverwarring tot gevolg.
Zoals de nieuwe discipline Enterprise Architectuur met haar artefacten welke
tot doel heeft om alle veranderingen, welke niet alleen intern maar ook extern
plaats vinden, samen te brengen in een eenduidige richting is. Hiervoor worden
de gezichtpunten vanuit de bedrijfsdoelstellingen en de informatietechnologie
samen gebracht in modellen en architectuur principes. Helaas ziet Enterprise
Architectuur de infrastructuur en service nog als zorg voor het implementatie
niveau en laat het in haar modellen buiten beschouwing.
Architectuur
modellen zijn dus vooral een ‘foto’ vanuit een theoretisch kader, een
deeloplossing die alleen een OVERZICHT en niet het INZICHT geven wat nodig is
om de IT aan te sturen. Zonder aansluiting op aanwezige service management
processen, die zelf weer een relatie moeten hebben met de techniek, blijven het
abstracte schilderijen die leuk zijn voor aan de wand maar in de aansturing
oninteressant. Door alle ‘best practices’ horen we de klok namelijk wel luiden
maar weten niet meer precies waar de klepel hangt.
De duivel heeft vele namen
Dit euvel is niet
nieuw en kennen we al sinds de introductie van ITIL waarbij nog steeds de techniek
en proces los van elkaar gezien worden. De schijnwerkelijkheid zorgt dan
telkens voor verrassingen en dus zijn er ondanks alle theorie na alle jaren nog
steeds dezelfde onvolkomenheden:
Verspilling
|
Voorbeeld
|
Bedrijfsresultaat
|
Gebreken
|
·
Ongeoorloofde
wijzigingen.
·
Ondermaatse uitvoering.
|
·
Slechte klantenservice
·
Extra
kosten.
|
Overproductie
|
·
Onnodige toepassingen
·
Teveel aan techniek
·
Nutloze
diensten
|
·
Business en IT verplaatsing
·
Hogere (overhead)kosten
·
Meer
onderhoud en energie
|
Wachten
|
·
Trage
responsetijden.
·
Handmatige procedures
|
·
Verloren
inkomsten
·
Verminderde productiviteit
|
Weinig waarde
|
·
Raporteren
van technologie cijfers
|
·
Miscommunicatie
|
Inventarisatie
|
·
Systeem wildgroei
·
Onderbenutte
hardware
·
Teveel
repositories
·
Overlap in
applicatie ontwikkeling
|
·
Stijgende IT kosten
·
Toenemend energieverbruik
·
Verlies aan overzicht
·
Lagere
effectiviteit
|
Inefficiëntie
|
·
Slechte Root
Cause Analyse
·
Brandbestrijding
van incidenten
|
·
Verloren
productiviteit
·
Herhaling van
fouten
|
Mensen
|
·
Falen
vastleggen kennis/innovatie
·
Tekort aan
kennis
·
Alledaagse
manuele taken
·
Weglopend
talent
|
·
Ergenissen
gebruikers
·
Extra personele
inhuur
·
Lagere
jobtevredenheid
·
Verlies aan
ervaring
|
Misschien komt
dat wel doordat er vaak eerst een oplossing gekozen wordt en daarna het bijpassende
probleem erbij gezocht. Meeste organisaties hebben dan ook geen gebrek aan
oplossingsrichtingen en instrumentarium omdat we het motto:”Keep It Simple,
Stupid” jaren geleden los gelaten hebben. Want interpretatie van
de werkelijkheid blijft de menselijke factor waaruit na alle jaren nog steeds
dezelfde fouten voortkomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten