Zo willen gebruikers niet meer gebonden zijn aan kantoor en onder de noemer van ‘het nieuwe werken’ mobiel zijn. En introductie van steeds weer nieuwe services zoals sociale media brengt andere stukken op het bord waardoor focus verlegd wordt. Maar ook de stukken die door bijvoorbeeld Cloud Computing van het bord genomen worden blijven uiteindelijk toch een rol spelen in de dienstverlening. Complexiteit en afhankelijkheden in infrastructuren nemen hierdoor veel sneller toe waardoor deze steeds meer op de legende gaat lijken waarin uitvinder van het schaakspel als beloning een rijstkorrel op het eerste veld en een verdubbeling op elk volgende vraagt.
Maar ook de velden zelf worden uitgebreid en nieuwe loot aan de IT boom is de discipline Enterprise Architectuur die tot doel heeft om efficientie op alle lagen van de organisatie te bewerkstelligen. Beoogde meerwaarde hiervan is het samenbrengen van alle veranderingen, welke niet alleen intern maar ook extern plaats vinden, in een eenduidige richting. Daarvoor worden de gezichtpunten vanuit de bedrijfsdoelstellingen en de informatietechnologie samen gebracht in modellen en architectuur principes. Helaas ziet Enterprise Architectuur de infrastructuur en service nog teveel als zorg voor het implementatie niveau en laat het in haar modellen vaak buiten beschouwing. Enterprise Architecten die zich achter hun deuren verschansen, praten over artifacten en enkel met versimpelde modellen komen zijn artiesten die me vermaken met mooie tekeningen maar weinig waarde hebben in de aansturing van de ICT.
Daarom is de artistieke ‘mindmap’ van ZapThink welke op een ludieke manier de toekomstige knelpunten met architectuur principes plot zo interessant. Want hoeveel plaatjes hebben we nog nodig om te begrijpen dat een model uiteindelijk een versimpeling van de werkelijkheid is?
In theorie zou de Enterprise Architect namelijk als een loods moeten zijn die de kapitein – de CIO dus - adviseert en ervoor zorgt dat het schip niet aan de grond loopt of andere averij krijgt. Maar waar in de scheepvaart loodsen vaak ervaren zeelui zijn die hun stuurmans- of kapiteinsdiploma hebben aangevuld met een grondige kennis van de lokale situatie zijn de meeste Enterprise Architecten meer als de vroegere vissers in de tijd van de zeilschepen. Hierdoor hebben bijvoorbeeld nieuwe trends als Cloud Computing, virtualisatie, mobiliteit, sociale media en beveiliging een verstorende werking op de gebruikelijke raamwerken en methoden. En het negeren hiervan is uiteindelijk gelijk aan laveren met een motorboot waardoor de middelen niet efficient gebruikt wordt en het beoogde doel veel later binnen handbereik ligt. Of dat de gebruikers moeten roeien met de riemen die hun beloofd zijn wat in praktijk dus betekent dat ze gewoon peddelen met hun handen.
Natuurlijk helpt het in kaart brengen van de ICT maar als hierop niet de ondiepten, de zandbanken en strekdammen staan dan zijn deze ongeschikt om op te navigeren. Zoals in modellen techniek aangeven als blokken, onderverdeeld naar functie maar de aantallen en werking hiervan achterwege laten. Deze tekortkomingen zijn vaak het gevolg van de ‘top-down’ benadering die bij het opstellen van architectuur modellen gehanteerd wordt. Want om de complexe architecturen te vereenvoudigen wordt vaak een streep gezet tussen functionaliteit en techniek waardoor modellen te abstract worden. Maar bruikbaarheid en waarde van ICT wordt juist bepaald door de techniek welke efficienter gebruikt kan worden als deze goed op elkaar afgestemd is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten